Reizen is meer dan overal ter wereld op het strand neerploffen. Reizen betekent je mind vergroten. Reizen betekent afscheid nemen van vooroordelen over landen en mensen. Reizen betekent je wereld vergroten, letterlijk en figuurlijk. Maar als je reist ondervind je ook dat we het in Nederland helemaal niet zo goed voor elkaar hebben. Dat we dat niet doorhebben is misschien nog wel erger.

Begrijp mij niet verkeerd

Natuurlijk heeft Nederland het op heel veel gebieden wel heel goed voor elkaar. Reizen maakt ook dat je gaat waarderen wat er in Nederland wel allemaal is. Dingen die je tijdens je reis hebt gemist. Zoals goede gezondheidszorg of iets simpels als een stoep zodat je op straat niet voor je sokken wordt gereden. Van gezondheidszorg tot stoep, dat is inderdaad heel erg breed. 

Rare regeltjes

Toch hebben wij in Nederland –en in andere Westerse landen- te maken met rare regeltjes. Ik bedoel geen bureaucratische regels maar ongeschreven regels. Ongeschreven regels zijn nog erger. Hoe kan je jezelf aan de regels houden als je niet weet wat de regels precies zijn? Dat lijkt mij een hele stressvolle situatie. En dat is het ook. Zodra je de ongeschreven regels in een andere context plaats pas dan heb je door hoe achterlijk ze zijn. Regels die we hanteren in onze maatschappij. Is het allemaal nog een beetje vaag? Ik zal je een paar voorbeelden geven.

Kom eens uit de kast

Wie heeft ooit verzonnen dat je als homo man of als lesbische vrouw uit de kast moet komen? Plaats het in een andere context en je ziet hoe achterlijk het is. Ik ben zelf een vrouw en ik val op mannen. Mam en pap, ik moet jullie wat vertellen, ik ben hetero. Dat hoor je nooit iemand zeggen? Een gemiddelde reactie zal zijn: waarom zeg je dit? Maar zodra homo’s of lesbiennes dit zeggen dan is de gemiddelde reactie: maar dat geeft toch niks? Waarom moeten homo’s en lesbiennes wel verantwoording afleggen en hetero’s niet? Waarom verschilt de gemiddelde reactie van waarom-deel-je-dit tot een reactie van dat-geeft-toch-niets(of erger!)? In mijn utopische wereld hoeft niemand verantwoording af te leggen. Je neemt lekker de partner mee naar je ouderlijk huis waar jij gelukkig van wordt, of het nu een man is of een vrouw en of je zelf een man bent of een vrouw, het maakt niets uit.

Kinderen

Oke, volgende. Ik kan een boek schrijven over ongeschreven regels als het gaat om het krijgen of hebben van kinderen. Het begint al als je jezelf voorstelt. Ik ben Myrthe, ik ben 30 en ik woon samen met mijn vriend (dat is niet zo, ik heb geen vriend, maar even voor dit voorbeeld. Ik maakte het namelijk wel vaak mee toen ik nog wel samenwoonde met mijn vriend). De volgende vraag is dan vaak: oh, hebben jullie ook kinderen? Uhhh, hoezo vraag je dit? Dat is hetzelfde als dat je vraagt: Ik ben Myrthe, ik ben 30 en ik woon samen met mijn vriend. Oh, hebben jullie ook een konijn? Dat vraagt nooit iemand. In mijn ogen is het net zo onlogisch. In mijn belevingswereld ligt het hebben van een konijn zelfs meer voor de hand dan het hebben van een kind 😉    

Nu volgt het meest pijnlijke gedeelte. Je hebt de vraag of je kinderen hebt netjes beantwoord met een ‘nee’. Je ziet de ander denken: oh shit, pijnlijk onderwerp, of niet? Zal het bewust zijn? Of onbewust? Soms is de verwarring en het ongemak zo groot dat het zelfs gevraagd wordt waardoor de situatie nog meer gênant wordt: Oh, waarom? Waarom? Wat is dat nou weer voor vraag. Waarom wel? Oke, we plaatsen het in een andere context. Heb jij kinderen? Ja. Oh, waarom? Dat hoor je nooit iemand zeggen. Waarom moet je wel verantwoording afleggen als je geen kinderen hebt? Soms zijn vrouwen (want het is vooral bij vrouwen) het antwoord voor door te zeggen: Nee, wij hebben bewust geen kinderen. Dat is fijn voor de gesprekspartner want het pijnlijke moment wordt daardoor vermeden. Ook dit is apart want heb jij ooit gehoord: Wij hebben bewust kinderen gekregen? Nee, dat wordt stil gehouden. Bewust of onbewust kinderen, je hebt een kind dus dat is goed. Als je geen kinderen hebt moet je toch even verantwoording afleggen waarom.

Dan heb je ook nog mensen die kinderen hebben en tegen mensen zonder kinderen praten als: je merkt het wel wanneer je zelf kinderen hebt. Alsof je nu dom bent en pas kennis op gaat doen als je kinderen hebt. Als je geen kinderwens hebt zal je dus altijd dom blijven? De ongeschreven regel dat mensen met kinderen ‘verder’ zijn in hun ontwikkeling. Ik denk dat zoals met alles in het leven er mensen zijn die iets leuk vinden terwijl er ook mensen zijn die iets niet leuk vinden. Zo is het ook met kinderen. Dat maakt je niet completer of verder in je ontwikkeling. Ik geloof dat iedereen even ver is in zijn ontwikkeling. Ieder ontwikkelt zich op verschillende fronten op verschillende momenten in het leven. Dat is prima. Het is geen wedstrijd. Je bent niet verder of minder ver dan een ander, nooit. Je bent precies waar je moet zijn.

Dat bestaat toch al

Dan de laatste omgeschreven regel voor nu. Zodra je voor jezelf gaat beginnen en je businessidee uitlegt aan anderen dan krijg je deze opmerking altijd minimaal een paar keer te horen: dat bestaat toch al? Zucht. We plaatsen het weer in een andere context. Je gaat op kraamvisite bij een vriendin, je kijkt in de wieg en zegt: een baby, dat bestaat toch al? Heb je hier nou 9 maanden over gedaan? Dit heb ik al veel eerder gezien. Het klinkt inderdaad de achterlijk voor woorden maar in mijn wereld voelt het hetzelfde als het gaat om een businessidee. Dat is ook jouw kindje. Het gaat er niet om dat het al bestaat, het gaat er om dat jij het gaat doen. Jij bent uniek als persoon. Dat maakt jouw business automatisch ook uniek. Jouw kwaliteiten en jouw kracht komen daarin optimaal naar voren. Omdat iedereen andere kwaliteiten heeft en een ander verhaal maakt dat ieder bedrijf uniek en trekt het ook de doelgroep aan die juist erg goed bij jou past. Hetzelfde als kinderen. Ieder kind is een combinatie van de genen van de ouders. Dat maakt ieder kind uniek, zelfs een eeneiige tweeling. Ook al zijn er zo veel kinderen, je wilt toch het liefst een kind dat echt van jou is.

Wat ik hiermee bedoel te zeggen

In Nederland hebben we het dus lang niet zo goed voor elkaar als dat we misschien denken. Dat blijkt wel uit het feit dat als je mensen in Azië vraagt die leven van minder dan een $1 per dag of ze willen ruilen met iemand uit het Westen. Wij gaan er vanuit dat ze een moord zouden doen om hier te wonen. Best arrogant gedacht toch? Want deze mensen lachen je uit. Ruilen met die gekkies in het Westen? In een wereld waar het individu voor de samenleving gaat? Nooit niet!

Deze blog heb ik niet geschreven om hieronder zure comments van moekes te ontvangen om te zeggen dat alles verandert zodra je kinderen krijgt. Dat zal ongetwijfeld. Alles verandert ook zodra je lange reizen hebt gemaakt en zo zullen er nog wel meer dingen zijn die een grote onuitwisbare positieve indruk maken op een leven. Deze blog is geschreven om onszelf een spiegel voor te houden. Dat de reacties die we geven vaak enorm getekend zijn door de maatschappij waarin wij leven. Ook ik vraag wel eens aan vrouwen waarom ze geen kinderen hebben, ook ik heb vast wel eens gezegd dat een bepaald bedrijfsidee allang bestaat. Het gaat er om dat je hier bewust van bent dat je dit doet zodat je het een volgende keer niet nog een keer zegt of vraagt. Dat, mocht je wel kinderen hebben, zij in een wereld mogen opgroeien waar je niet hoeft te melden dat de partner van je dromen toevallig een man is of een vrouw. Laten we gewoon relaxt met elkaar omgaan. Iedereen is goed zoals die is. Daar hoeft niemand verantwoording over af te leggen. 

Myrthe

Over de schrijver

Myrthe Warmenhoven

Myrthe inspireert reizigers om het gevoel van vrijheid ook vast te houden in Nederland. Meer vrijheid in je leven staat voor haar gelijk aan nog meer reizen. Kies niet voor een leven 'wat hoort' maar bepaal je eigen pad.

Hecht jij ook veel waarde aan vrijheid en reizen? Bekijk hier de Guide to Freedom.

Ebook Decision Maker popup

Klaar met het 9-tot-5 leven?

Neem de beslissing om het anders te gaan doen. Download het grats e-book

You have Successfully Subscribed!